Amirshayan Norouzi Nejad née امیرشایان نوروزی نژاد

Heideh Zimmermann · 09/10/2018

Wenn Engel einsam sindin ihren Kreisen,dann gehen sie von Zeitzu Zeit auf Reisen. Sie suchen auf der ganzen Weltnach ihresgleichen,nach Engeln, die in Menschgestaltdurchs Leben streichen. Sie nehmen diese mitzu sich nach Haus –für uns sieht dies Verschwindendann wie Sterben aus. وقتی فرشته ها دز جمع خود تنها میشوند گاهگاهی به سفر میروند آنهادر همه دنیا دنبال کسانی که مثل خودشان هستند میگردند دنبال فرشته ای که در لباس آدمی زندگی میکنه و او را با خود به خانه خود میبرند و این غیب زدن و ناپدید شدن برای ما مثل مرگ بنظر میرسد.

Heideh Zimmermann · 09/10/2018

Wie kann man einen Menschen beweinen, der gestorben ist? Diejenigen sind zu beklagen, die ihn geliebt und verloren haben. Helmuth von Moltke چطور آدم میتونه برای کسی که فوت کرده گریه کنه؟ آنهایی قابل نرحم هستند که او را دوست داشتند و از دست داده اند.

Heideh Zimmermann · 08/10/2018

Farshad Khademi Es sandte mir das Schicksal tiefen Schlaf.Ich bin nicht tot, ich tauschte nur die Räume.Ich leb in euch, ich geh in eure Träume,da uns, die wir vereint, Verwandlung traf.Ihr glaubt mich tot, doch dass die Welt ich tröste,leb ich mit tausend Seelen dort,an diesem wunderbaren Ort,im Herzen der Lieben. Nein, ich ging nicht fort,Unsterblichkeit vom Tode mich erlöste.Michelangelo Buonarrot iسرنوشت خواب عمیقی برای من فرستاد من نمرده ام بلکه فقط جایم را عوض میکنم من در شما ها زنده هستم و به رویاهایتان راه پیدا میگنم زیرا حالا آنی گه مارا یکی کرد تغییراتی بوجود آورزد شما فکر میکنید من مرده ام و من به همه عالم اظمینان میدهم با هزاران روح در آنجا زندگی میکنم در این مکان زیبا در قلب همه عزیزان . نه . من از بین نمیروم جاودانی شدن مرا از مرگ حلاص کرده.

Anonymous · 08/10/2018

Vor meinem eignen Tod ist mir nicht bang. Nur vor dem Tode derer, die mir nah sind. Wie soll ich leben, wenn sie nicht mehr da sind? Allein im Nebel tast ich tot entlang und lass mich willig in das Dunkel treiben. Das Gehen schmerzt nicht halb so wie das Bleiben. Der weiß es wohl, dem Gleiches widerfuhr, und die es trugen, mögen mir vergeben. Bedenkt: Den eignen Tod, den stirbt man nur, doch mit dem Tod der andern muss man leben. (Mascha Kaléko)

Heideh Zimmermann · 08/10/2018

شایان نازنینم این ستاره درخشان آسمان زندگیم با خنده ها و نشاط شادی آفرینش به زندگی رنگ زیبای امید و عشق میداد و اینک بدون او؟ خیلی ها معتقدند آنها که عزیزی را در دوری از دست می دهند، به زمان و مقاومت بیشتری برای پذیرفتن واقعیت و کنار‌ آمدن با آن نیاز دارتد و وقتی نبوده ای و نیستی گویی اندوهت هزاران بار بیشتر می شود. درد غربت جان میگیرد و تازه می شود و ماتم عالم را بردلت می نشاند ولی چه باید کرد؟ برای این ستاره کوچک و درخشان زندگیم صفحه یادبودی ساختم که هر لحظه که وجودم بودنش را و شنیدن صدایش را حتی اگر شده در دنیای مجازی فریاد میزند قادر باشم برایش در همین صفحه شمعی روشن کنم به سپاس از بودنش که زندگیم را روشنایی بخشید. همه عزیزانش هر لحظه دلتنگی برایش میتوانند با روشن کردن شمعی احساسشان را نشان بدهند و من ایمان دارم که این عزیزم و این بزرگمرد کوچک ناظر با زیرکی خاصش ناظر خواهد بود.